Weronika

O voi che siete in piccioletta barca,
desiderosi d'ascoltar, seguiti
dietro al mio legno che cantando varca,

[tornate a riveder li vostri liti:]

Non vi mettete in pelago, ché forse,
perdendo me, rimarreste smarriti.
L'acqua ch'io prendo giá mai non si corse;
Minerva spira è conducemi Appollo,
è nove Muse mi dimostran l'Orse.



O wy,
Dryfujący kruchą szalupą,
Pragnący posłuchać
Fal rozśpiewanych, co niosą łódź moją,

[Zrezygnujcie z rejsu, a powiadam:],
Mnie tracąc, siebie nie ocalicie.

Przecieram szlak, którym nikt nie podążał
Minerwa mym tchnieniem, Apollo kurs wyznaczy
Dziewięć Muz wskaże Niedźwiedzicę.


*


Tłumie, coś płynął słuchać mnie ciekawy,
Łódką w ślad mojej śpiewającej nawy,

[Zawracaj wiosłem w brzegi za pogody,]

Nie tobie za mną żeglować przez morze,
Tracąc mnie z oczu zabłądziłbyś może.
Ja płynę dotąd w nieżeglowne wody,
Żagiel mój tchnienie rozdyma Minerwy,
Apollo ster mój, grono Muz dziewięciu
Gwiazdą niedźwiedzic wzrok żeglarza nęci.


(tłum. Julian Korsak)



O you who are in your tiny boat,
eager to hear more, following
behind my ship that advances, singing,

[go back, if you are to see your shores again.]

Do not put yourselves to sea, for if
you lose me, you too will be forever lost.
The waters I travel have never yet been crossed;
Minerva breathes, and Apollo guides me,
it is the nine Muses who show me the North Star.




Tekst umieszczony w nawiasie kwadratowym [ ] nie był śpiewany.

Źródła:
Boska komedia, Dante, Raj, Pieśń II, wersy 1-9.
Zbigniew Preisner - Van den Budenmayer Concerto en Mi Mineur, z filmu "Podwójne życie Weroniki - La double vie de Véronique" w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego.